Welke eisen gelden er voor vakindeling bij beschermingsniveau 1?

• Bevestig dat u op basisveiligheidsniveau werkt (beschermingsniveau 1 in oudere terminologie).
• Inventariseer per stof: naam, UN-nummer, ADR-klasse, CMR-/CLP-classificatie, verpakkingsvorm, hoeveelheden en locatie.
• Toets onverenigbare combinaties en scheid deze volgens Bijlage E; leg vast of u daarvoor een vakindeling en fysieke vakkenscheiding nodig heeft.
• Richt vakken zó in dat
• vloeistoffen bij lekkage niet naar een naastgelegen vak of naar buiten kunnen uitstromen;
• stralings-/convectie-overdracht tussen vakken wordt beperkt;
• incidentbereikbaarheid gewaarborgd blijft (looppaden/aanrijroutes vrij).
• Markeer vakken duidelijk en borg de vakindeling in uw werkinstructies en plattegrond.
• Als uit uw risicobeoordeling blijkt dat een hoger veiligheidsniveau nodig is, pas dan de specifieke vakindelingsregels voor dat niveau toe (veiligheidsniveau A: via UPD; veiligheidsniveau B: o.a. vakindeling bij grotere oppervlakken met brandbare stoffen).

Volgens PGS 15 kan opslag in vakken “noodzakelijk zijn, afhankelijk van het veiligheidsniveau”, met doelen als stoffen­scheiding, het beperken van brandoverslag en het waarborgen van bereikbaarheid. Bij basisveiligheidsniveau is er geen generieke plicht tot vakindeling, maar u moet wél onverenigbare combinaties scheiden; dat kan betekenen dat u alsnog vakindeling en vakkenscheiding toepast als de combinatie of inrichting daar om vraagt.

PGS 15 koppelt concrete vakindelingseisen aan specifieke veiligheidsniveaus: voor veiligheidsniveau A wordt een eventuele vakindeling via het UPD vastgelegd; voor veiligheidsniveau B gelden afzonderlijke criteria. Voor basisveiligheidsniveau volgt u dus de algemene doelen/criteria voor scheiding en bereikbaarheid en past u vakindeling toe als de risicobeoordeling dat nodig maakt.